Biraz hayat, biraz felsefe

Biraz hayat, biraz felsefe
Sabah, g├╝ne┼če kar┼č─▒ oturup, do─čan─▒n g├╝zelli─čini seyretmek ve ard─▒ndan uzun uzun bu g├╝zelli─či yazmak…

Yakla┼č─▒k on g├╝nl├╝k bir yaz─▒ program─▒na kat─▒lm─▒┼čt─▒m ve bir grup yazar arkada┼člarla d├╝nya ile ba─člant─▒y─▒ k─▒sa s├╝reli─čine kesip, yaz─▒lar─▒m─▒za odaklanacakt─▒k. Her sabah bir ki┼činin belirledi─či bir konu ├╝zerinde yaz─▒p, daha sonra da yazd─▒klar─▒m─▒z─▒ de─čerlendirerek yazma kabiliyetimizi geli┼čtirmekti as─▒l ama├ž. Ayn─▒ anda, ayn─▒ konu ├╝zerinde meydana gelen farkl─▒ g├Âr├╝┼č ve yaz─▒lar baz─▒ g├╝nler damgas─▒n─▒ vurmu┼čtu yaz─▒lara. Di─čer zamanlarda ise yaz─▒lar─▒n sanki bir kalemden ├ž─▒km─▒┼č gibi olmas─▒ da ayr─▒ ilgin├žti. Bazen birbirimize ├žok yak─▒n, bazen de aram─▒zda u├žurum olmas─▒ normal gibiydi art─▒k bu yaz─▒ deneyimlerden sonra. 
Kolaym─▒┼č gibi g├Âr├╝nse de ├žok zor oldu─čunu ke┼čfetmek ve elinde kaleminle ├Âyle kala kalmak da vard─▒ tabi i┼čin i├žinde.  Halbuki, t─▒pk─▒ bir ┼čiir gibi g├Âr├╝n├╝yordu burdan bak─▒┼č mesafesinde olan g├Âr├╝nt├╝. Mavi daha da maviydi ve ├že┼čitli tonlar─▒yla bir ressam─▒n hayal g├╝c├╝ne g├╝├ž katarcas─▒na g├╝zeldi. G├╝ne┼čin al’─▒ g├Âky├╝z├╝n├╝n derinliklerine uzan─▒yord─▒. A─ča├žlar, sanki dallar─▒yla sar─▒l─▒yord─▒ o birka├ž g├Âky├╝z├╝nde y├╝zen bulutlara. Onca g├╝zelli─či seyretmek ve b├╝─č├╝lenmek kolayd─▒. B├╝t├╝n mesele do─čru kelimeleri bulup bir araya getirmekti asl─▒nda. Do─čru kelimeleri ├Âyle bir yana getirip, okuyana oradaym─▒┼č gibi hissetirmekti as─▒l ba┼čar─▒.
Do─čan─▒n g├╝zelli─čine ithafen yaz─▒lacak yaz─▒lar─▒m─▒n ba┼člang─▒c─▒ bende bir t├╝rl├╝ ba┼člayam─▒yordu sadece. ├ľylesine uzaklara dalm─▒┼č seyrederken, arada gelen mesajlara da zaman ay─▒rmay─▒ ihmal etmiyordum tabii ki. D├╝nyadan uzakla┼č─▒p yazal─▒m demek ├žok kolayd─▒. ├ľyle telefonu, mail kutusunu bo┼č b─▒rakmak ger├žek hayatta yoktu bir kere. Acil gelen mesajlar, i┼č yerinden gelebilen mesajlar, belli s├╝re i├žinde cevaplanmas─▒ gerekenler derken. Bir yan─▒m do─čayla b├╝t├╝nle┼čmeye ├žal─▒┼č─▒rken, di─čer taraf─▒m g├╝nl├╝k ┼čartlara ├Ân ayak ediyordu. Bir g├Âz├╝m d├╝nyada, bir g├Âz├╝m mesajlarda tak─▒l─▒p gidiyordum b├Âylece. Bu─č├╝n├╝n yaz─▒ ├Ânerisinin i├žeri─či do─ča, toprak, g├╝ne┼č ve su. Do─čadan olu┼čan g├╝zellik tablo misali haz─▒r kar┼č─▒mda, elimde yakla┼č─▒k k─▒rk dadikad─▒r bo┼č bo┼č bekleyen ka─č─▒t ve kalemim. Ve hemen yan─▒mda elimin alt─▒nda uza─č─▒ yak─▒n eden, d├╝nyay─▒ birbirine ba─člayan telefonum vard─▒. 
Gelen mesaj─▒n birinde ┼ču an okudu─čunuz bu dergide bir yaz─▒m─▒n yer almas─▒n─▒ istedi─čim durumda kad─▒nlara y├Ânelik bir yaz─▒ haz─▒rlamam yaz─▒yordu. ─░ki kere d├╝┼č├╝nmeden, tamamd─▒r diye cevaplad─▒ktan sonra yine uzaklara uzatt─▒m bak─▒┼člar─▒m─▒. Bu defa bir de─čil iki konu vard─▒ ├╝zerinde yazmam gereken. Biri do─ča, di─čeri ise kad─▒n.
Asl─▒nda iyi d├╝┼č├╝n├╝nce do─ča ve kad─▒n birbirine ├žok yak─▒n konulard─▒. Toprak ana diye bo┼čuna dememi┼člerdi. Onca zahmetle, ac─▒yla zamanla meyveden ├žekirde─či ├žekirdekten tekrar a─čac─▒ (├žocu─ču) yeti┼čtirir ve sonrada g├╝ne┼če, ya─čmura, f─▒rt─▒naya teslim ederdi. G├╝ne┼č ne kadar gerekli olsada dozaj─▒ fazla olunca kuruturdu yapraklar─▒n─▒ a─čac─▒n. Ya─čmur, her ne kadar can suyu olsada, fazla geldi─činde topraktaki damarlar─▒ bo─čar ve ├Âld├╝r├╝rd├╝ yerine g├Âre. T─▒pk─▒ belli bir s├╝re sonra ├žocu─čun kendi ba┼č─▒na d├╝nyaya a├ž─▒lmas─▒ gibi. Her ne kadar ana, yavrusunu korumak istese de, bir yerde onu b─▒rakmak zorunda kal─▒yordu. G├╝ne┼č ve ya─čmurun benzerli─či bu defa, ├žocu─čunun etraf─▒ndaki ki┼čiler ve etkileriydi. Ne kadar da korumak istesek. Bir yerde onlar─▒n, yan─▒ ├žocuklar─▒n kendi do─čru ve gerekli g├Ârd├╝kleriyle ba┼č ba┼ča b─▒rakmak zorundayd─▒k asl─▒nda. Konumuza gelince, illa kad─▒n veya kad─▒na y├Ânelik de─čil asl─▒nda benim yazd─▒klar─▒m. Genelde duygu i├žerir ve herkes kendini bulabilir yaz─▒lar─▒mda. Az ├Ânceki yazd─▒klar─▒mda ├Âyle. Toprak ana deyimini ana ile ├Ârt├╝┼čt├╝rsekte baban─▒n da rol├╝n├╝ g├Âz ard─▒ edemeyiz. D├╝nyan─▒n neresinde oldu─čun ├Ânemli de─čil, ebeveynin her yerde ayn─▒ duygulara sahip. Ama T├╝rk toplumu olarak Bel├žikaÔÇÖda ya┼čam─▒n─▒ s├╝rd├╝renler daha fazla sorunlarla kar┼č─▒ kar┼č─▒ya demektir ebeveynler olarak. Ya─čmurdan, g├╝ne┼čten esirgedi─čimiz o ├žocuklar─▒m─▒z─▒ ba┼čka bir k├╝lt├╝r├╝n kuca─č─▒na b─▒rakmak zorunday─▒z. Kendi k├╝lt├╝r├╝m├╝z├╝ zorla a┼č─▒lamak i├žin yer yer her t├╝rl├╝ taklay─▒ atarken, hatalar yapabiliyoruz. Ya┼čad─▒─č─▒m─▒z ├╝lkenin k├╝lt├╝r├╝n├╝ ve altyap─▒s─▒n─▒ bilmenin ├Â─črenmenin ne kadar ├Ânemli oldu─čunu unutuyoruz zaman zaman. Zaman─▒n da de─či┼čti─čini ve biz ne yapsakta d├Ânen devran─▒n durmad─▒─č─▒n─▒ da kabullenmek gerekiyor asl─▒nda. Bilmedi─čimizi ├Â─črenmenin, tan─▒mad─▒─č─▒m─▒z─▒ tan─▒man─▒n zaman─▒ geldi de ge├žiyor diyebilirim. Bunu en az─▒ndan g├Âz├╝m├╝zden sak─▒nd─▒─č─▒m─▒z ├žocuklar─▒m─▒z i├žin yapmam─▒z gerekti─čini bilmemiz laz─▒m. Bazen de de─či┼čimin bizlerden ba┼člamas─▒ gerekti─čini de g├Ârmek geriyor. ─░lerlemek gerekiyor ad─▒m ad─▒m. Yerinde hi├ž bir ┼čey saym─▒yor ├ž├╝nk├╝. Toprakta yeti┼čen a─ča├ž, tohum halinden ├ž─▒k─▒p nas─▒l meyve veriyorsa ve tekrar o meyveden yeni tohumlar ├╝r├╝yorsa. Bizlerin de meyve vermesi gerekiyor. G├╝l a─čac─▒n─▒n g├╝lleri, i─čde a─čac─▒n─▒n i─čdesini, kavak a─čac─▒ da sulak yerde yeti┼čti─či gibi herbirimizin bu a─ča├žlar gibi farkl─▒ bir g├Ârevinin oldu─čunu unutmamal─▒ d├╝nya da. Aramal─▒, ara┼čt─▒rmal─▒ ve geli┼čmeli. Geli┼čtirmeli kendimizi ve etraf─▒. ├çocuklar─▒ da ta┼č─▒mal─▒ ileriye. Onlara ekti─čimiz toprakta yeti┼čebilmeleri i├žin, gereken ├Âzg├╝rl├╝─č├╝ de sa─člamal─▒ ├Âyle i├žab etti─činde. 
Bu tabii ‘sald─▒m ├žay─▒ra, mevlam kay─▒ra’ anlam─▒na gelmiyor.
Kurals─▒zl─▒k de─čil e─čitmemiz gereken. Hayat da trafik gibi diyebiliriz. K─▒rm─▒z─▒ da ge├žersen olas─▒l─▒─č─▒ bilmeli. Gerisini d├╝┼č├╝nmeli her ad─▒m─▒n. Ve gerekli kurallar olmal─▒, bunu da unutmamal─▒. ├ľnemli olan asl─▒nda b├╝t├╝n├╝n i├žinde dengeyi sa─člamakt─▒r. Yeterli su, yeterli g├╝ne┼č, gerekli bak─▒m, sonrada verilen eme─če g├╝ven ve dua. Sonras─▒nda oturup mudahale etmeden seyretmek geli┼čimi. B├╝y├╝mesini ve verilen eme─čin, meyvesinin geli┼činin tad─▒n─▒ ├ž─▒karmak. Bir de unutmamak gerekilen ├Ânemli not: Her┼čey geri d├Ân├╝┼č├╝ml├╝ hayatta. Ne ekersen onu bi├žersin..
Nerkiz ┼×ahin